Virgil

Arma virumque cano, Troiae qui primus ab oris Italiam, fato profugus, Laviniaque venit litora.

Dabit Deus his quoque finem.

Quisque suos patimur Manes.

Discite iustitiam moniti et non temnere divos.

Durate, et vosmet rebus servate secundis.

Mens agitat molem et magno se corpore miscet.

Non ignara mali, miseris succurrere disco.

Optima dies... prima fugit.

Tantae molis erat Romanam condere gentem.

Una salus victis nullam sperare salutem.

Excudent alii spirantia mollius aera (credo equidem), vivos ducent de marmore vultus, orabunt causas melius, caelique meatus describent radio et surgentia sidera dicent: tu regere imperio populos, Romane, memento (hae tibi erunt artes), pacique imponere morem, parcere subiectis et debellare superbos.

Sed fugit interea, fugit irreparabile tempus, singula dum capti circumvectamur amore.

Nulla dies umquam memori vos eximet aevo.

Felix qui potuit rerum cognoscere causas.

Pius Aeneas.

Eheu fugaces, Postume, Postume, labuntur anni.

Horresco referens.

Non tali auxilio nec defensoribus istis tempus eget.

Solaque in sicca morte reliquit arena.

Dolus an virtus quis in hoste requirat?